Single Blog

Manorexia… ‘Een eetstoornis wordt nog te vaak als vrouwenkwaal weggezet

Bron: Telegraaf.nl – Door SABINE LEENHOUTS

Eten is de gewoonste zaak van de wereld, totdat je een eetstoornis ontwikkelt. Dan is het een allesoverheersend probleem wat de dood tot gevolg kan hebben. Daar waar eetproblematiek voornamelijk bij vrouwen werd geconstateerd, kampen ook mannen met eetstoornissen.

De meest voorkomende eetstoornissen zijn anorexia nervosa, boulimia nervosa en eetstoornis. Volgens onder andere het Nederlands Eetstoornis Register (NER) weet men nog steeds niet precies hoe eetstoornissen ontstaan. Uit onderzoek komen wel bepaalde risicofactoren naar voren: ontevredenheid over het lichaam of gewicht. op dieet gaan, neurotische trekken, depressieve klachten, perfectionisme en een laag zelfvertrouwen vergroten de kans op het ontwikkelen van een eetstoornis. En dit gebeurt dus ook bij mannen.

Sondevoeding

Mental foodcoach en ervaringsdeskundige Ron Meijering (50) had van zijn 13de tot zijn 18de anorexia nervosa en staat nu vooral jongens bij die kampen met een zware eetstoornis. In zijn tijd was er geen coaching en al helemaal geen begrip. „Midden jaren tachtig werd er heel anders mee omgegaan. Ik heb er weliswaar geen trauma aan overgehouden maar het was geen pretje. Er waren geen specifieke klinieken dus ik belandde in een regulier ziekenhuis. Daar werd ik direct aan de sondevoeding gelegd. Mijn hartslag was zo laag dat men vreesde voor mijn leven. Ik heb daar toen achttien weken zo gelegen tot mijn vader me dan weghaalde omdat hij vond dat het niet werkte.

Ik werd in een pleeggezin geplaatst. Na drie dagen hield ik het er niet meer uit maar ik mocht nog steeds niet naar huis. Ik ging naar een volgend ziekenhuis waar ze me dertien weken in een soort isoleerkamer van 3 bij 4 opsloten. Geen bezoek, geen tv, geen boeken. Niks. Het enige wat ik moest doen was eten en aankomen. Ik zat daar alleen op een kamer en wanneer ik aangekomen was, kreeg ik een uurtje televisiekijken cadeau Of mochten de gordijnen open.”

Gezien worden

Ron knapte pas op toen hij weer op gewicht was en hij klusjes mocht doen op de afdeling. Gezien worden en onderdeel uitmaken van een groep waarin hij zich veilig voelde, maakte hem weer gelukkig. Maar eenmaal thuis gingen de kilo’s er weer af. Hij werd op school gepest en voelde die veilige haven niet meer. Dat veranderde voorgoed toen ik besloot om op mijn 17de van school te gaan en bij een bakker te gaan werken. Daar vond ik een warm nest en toen ik besloot om weer ‘normaal te gaan eten’ was de eetstoornis binnen de kortste keren weg.”

Ron richtte in 2010 een website op die zich speciaal richt op jongens met een eetstoornis. Van alle anorexia patiënten is een geschatte 10% mannelijk en die groep is ongezien. Deze ziekte wordt nog te vaak als vrouwenkwaal weggezet waardoor mannen zich schamen en niet naar hulp gaan zoeken. Mannen praten vaak ook wat minder dan vrouwen en ik heb het idee dat de schaamte soms groter is.

Boulimia

Wie wel de stap naar hulp voor zijn eetstoornis durfde te maken is acteur/theatermaker Mike Schmitz (26). Hij zit in de afrondingsfase van het behandeltraject tegen boulimia. Ondanks de fase van herstel waarin hij zich nu bevindt, zet hij zich in voor Stichting JIJ. Deze stichting biedt met een team van 75 JU. vrijwilligers ervaringsdeskundige ondersteuning aan iedereen die in zijn/haar omgeving kampt met een eetprobleem of eetstoornis.

Mike: Al vanaf mijn ide kamp ik met eetproblemen. Dat had alles te maken met de vorm van mijn lichaam. Ik was niet dik, maar ik had niet het figuur van de jongens die Ik in de sportschool of op social media zag. Als ik in de spiegel keek, zag ik alleen maar een walgelijk dik lijf. Dat resulteerde in raar eetgedrag en later ook een sociaal isolement. Ik sloeg de ene keer maaltijden over en leefde de volgende dag op een zak chips

Strand

Toen ik op mezelf ging wonen, ging dat finaal mis. Ik wilde mezelf niet meer vertonen. Ik ging niet meer naar buiten en ben bijvoorbeeld al tien jaar niet meer naar het strand geweest. No way dat ik mijn shirt en public uittrek! Zijn passie is acteren en op een podium staan. Dat is nou niet echt de meest handige combinatie als je niet zo goed in je vel zit. Ik zit ook echt wel af en toe te janken achter de schermen, maar op een of andere manier kan ik me ook weer verschuilen achter het personage dat ik moet spelen.”

Maar het gaat nu wel veel beter met me hoor. Ik heb inmiddels veel therapie gehad, eet normaal en leer iedere dag mijn lichaam aantrekkelijker te vinden. Maar het gaat met babystapjes: ik voel nog steeds een maatschappelijke dwang om er goed uit te zien. In mijn scene word je niet als sexy gezien als je te zwaar bent. Vind ik.

Mike zag niet veel mannen in de klinieken waar hij kwam, maar ze waren er wel. Er zijn absoluut jongens met dezelfde problemen als die ik had. Ik vind het heel erg belangrijk dat jongens weten dat dit iets is wat ze niet in hun eentje hoeven op te lossen. Dat het een stoornis is die iedereen kan overkomen. Het is geen meidenziekte en je bent nooit te macho om er iets aan te laten doen. Daarom zet ik mij in voor het bereiken van deze doelgroep.

Mensen die aan anorexia lijden, hebben vaak een negatief zelfbeeld. Ze voelen zich fantastisch doordat ze extreem veel kunnen afvallen. Dat is waarover men controle denkt te hebben, verder voelen ze zich waardeloos. Trainer/coordinator Danielle Gouman (26) van Buro PUUR is ook ervaringsdeskundige: Ook ik heb vier jaar geworsteld met anorexia. Het begon heel onschuldig met het stoppen met snoepen maar uiteindelijk at ik vrijwel niets meer en kon ik het zelf geen halt meer toeroepen. Als de huisarts toen iets sneller had door gehad dat de klachten zoals bijvoorbeeld het uitblijven van mijn menstruatie het gevolg waren van mijn eetstoornis, dan was ik eerder geholpen geweest.”

Daarom vind ik het zo belangrijk dat we er aandacht aan blijven besteden. Buro PUUR is opgericht is om eetstoornissen vroeg te signaleren. Dit doen ze door het gesprek te voeren met leerlingen, maar ook door het geven van trainingen aan onderwijs en zorgprofessionals.” Ook Danielle kent mannen met een eetstoornis. Ze kwam ze tegen tijdens haar eigen behandeltraject, maar ook nu nog. Denk ook aan bigorexia oftewel spierdystrofie. Een stoornis die vrijwel alleen mannen treft. Dit is een aandoening waarbij iemand obsessief bezig is met de opbouw van spiermassa. Een afwijking die ook weer voortkomt uit een reëel zelfbeeld. De ziekte moet op een gelijksoortige manier als elke andere eetstoornis behandeld worden.

Cijfers

Bij eetstoornissen zijn er amper cijfers bekend want er wordt weinig onderzoek naar gedaan. Vaak worden dingen ook op de verkeerde diagnoses weggeschreven. Zo wordt bijvoorbeeld bij suicide niet gekeken naar onderliggende redenen. Terwijl dat dus heel goed een eetstoornis kan zijn geweest). Wij hopen daar heel binnenkort samen met andere organisaties uitgebreid onderzoek naar te doen.”

Omdat een eetstoornis te boek staat als vrouwenziekte, herkennen mannen het ook niet bij zichzelf. Ook hulpverleners zien de symptomen van een mogelijke eetstoornis bij een man niet direct en zo blijft hulp te lang uit. Het is dus noodzakelijk dat er sekse specifieke hulp met betrekking tot eetstoornissen bij jongens/mannen komt.

Comments (0)

© Copyright 2017 - Stichting Anorexia Jongens