Single Blog

Humanconcern.nl – Persoonlijk verhaal van Sjoerd, “Ik heb geleerd dat kwetsbaarheid ook een kracht is”

Een jongen met een eetstoornis, nee, die kom je niet vaak tegen. Zelfs op het forum Ikookvanmij.nl van Stichting Human Concern- Centrum voor eetstoornissen reageerden sommigen wantrouwend. En al heeft hij zijn eetstoornis héél lang ontkend en werden er andere labels opgeplakt, toch heeft boulimia nervosa hem bijna twintig jaar in de houdgreep gehouden. Met zijn eetbuien slikte hij zijn gevoelens weg. En nu? Nu ontworstelt hij zich eraan, beetje bij beetje. Steeds meer zelf aan het roer.

Persoonlijk verhaal op Humanconcern.nlIn de zomer van 2016 was hij het opeens ongelooflijk zat. Jarenlang had hij “met veel kunst en vliegwerk” zijn eetstoornis verzwegen. Zijn eetbuien verstopte hij voor de buitenwereld, en hiermee zichzelf. Wat een schaamde voelde hij. Gordijnen dicht, deur op slot en steeds vaker hele dagen met grote hoeveelheden ongezond eten op de bank doorbrengen. Studies had hij niet lang volgehouden en zijn baan als postbezorger kon hij niet meer aan. Bovendien wachtte hem een operatie om een abces op een tamelijk vervelende plek weg te halen. Zijn lichaam protesteerde tegen zijn levensstijl. Toen zijn gescheiden ouders die zomer met hem in gesprek gingen over zijn levensonderhoud en hun grote aandeel hierin, knapte hij. Alles gooide hij eruit. En toen?

Even was hij doodsbang voor de reactie van zijn vader. Hij verwachtte een woede-uitbarsting. Met zijn moeder was hij close, al had hij de omvang van zijn eetstoornis ook voor haar verborgen gehouden. De nare reactie bleef uit. Een paar dagen later kwam zijn vader terug op Sjoerds ontboezeming.

 

Tijdens het googelen op eetstoornissen was hij uitgekomen bij Stichting Human Concern – Centrum voor eetstoornissen. “Deze vorm van hulp past echt bij jou”, voegde zijn vader eraan toe. Hij overhandigde zijn zoon een uitdraai van de brochure. Mijn vader kent me beter dan ik dacht, realiseerde hij zich.

Ik vind mensen eng

Sjoerd liet de informatie bezinken, rondde eerst nog een traject af waarin een diagnose omtrent zijn conditie werd gesteld en proefde voorzichtig aan het HC-forum Ikookvanmij.nl. Hij sprak af met meiden die al in behandeling waren en meldde zich november 2016 officieel aan. In februari 2017 volgde het intakegesprek met behandelaar Teun, inderdaad, eveneens een man. Ook maakte hij kennis met de diëtiste en de psychiater. Naast de individuele gesprekken ging hij deelnemen aan de Startgroep.

Sjoerd: “Al op de peuterspeelzaal ging ik er het liefst vandoor. Ik vind mensen eng, ben heel sensitief. Ik kan ook niet goed tegen stress en sociale druk. De Startgroep was daarom één grote leerschool voor mij. Ik ben er daarom vaker naar toe geweest dan gebruikelijk. Al die tijd had ik nodig om bij mijn gevoelens te kunnen komen en deze in de groep te uiten. Voortdurend kreeg ik de spiegel voorgehouden. Ik weet nog goed dat we de opdracht kregen om onze innerlijke criticus te tekenen. Ik, tekenen? Als kind raakte ik al in de war van een wit vel. Achter in de ruimte zag ik een meisje dat huilend boven haar blaadje hing. Alsof ik mijzelf zag, zo indringend. Thuis heb ik heel hard gejankt en daarnaast eerst mijn vader en daarna mijn moeder gebeld. Deze volgorde was eerder overigens ondenkbaar geweest, áls ik mijn vader al belde. In de groep zelf bleef ik het moeilijk vinden om mijzelf werkelijk te laten zien. In mij zit zo’n diepgewortelde angst voor afwijzing en het oordeel van anderen. Maar uiteindelijk, in het najaar van 2017, lukte het me om me meer open te stellen in de Startgroep.”

“Met Teun bouwde ik langzaam een band op. Het kost mij tijd om mensen te vertrouwen. Dramatherapie hielp me om bij mijn gevoelens te komen. En waar praten, praten en nog eens praten mijn eerdere therapieën elders voor depressies eerder in de weg hadden gezeten dan geholpen, drukte Teun op de stop-knop en vroeg dan: hoe voel je je nu? En dan gingen de sluizen vaak open.”

Ik voel me veilig bij Human Concern…..

logo-humanconcern

Lees het complete verhaal op Humanconcern.nl

Comments (0)

Post a Comment

© Copyright 2017 - Stichting Anorexia Jongens